„Proszę, niech ze mną za raz me rymy nie giną,
Ale kiedy ja umrę, ony niechaj słyną”.
5 września w naszej szkole po raz pierwszy odbyło się niezwykłe spotkanie w ramach ogólnopolskiej akcji Narodowe Czytanie. Inicjatorką była polonistka p. Aneta Roman, która wraz z ósmoklasistami przygotowała apel, włączając aktywnie kadrę pedagogiczną. Głównym celem przedsięwzięcia jest promocja czytelnictwa oraz popularyzacja najwybitniejszych dzieł literatury polskiej – niezbędnych młodzieży we współczesnym świecie.
Najstarsi uczniowie przekazali młodszym kolegom i koleżankom informacje o Narodowym Czytaniu, jego historii. Przypomnieli w formie prezentacji multimedialnej biografię Jana Kochanowskiego oraz jego wybrane dzieła literackie wraz z ich omówieniem, interpretacją. Zwrócili uwagę na fakt, że wspomniany niewątpliwie istotny przedstawiciel epoki renesansu jako pierwszy pokazał, że polszczyzna może być równie piękna jak łacina czy greka. Wysłuchaliśmy również fragmentu muzyki epoki odrodzenia – Psalmu 91, do którego muzykę skomponował Mikołaj Gomółka – renesansowy kompozytor i instrumentalista. Zebrani z dużym zainteresowaniem słuchali uważnie wybranych fraszek poety w interpretacji pani dyrektor i nauczycieli. Na ich twarzach niejednokrotnie malował się uśmiech. Następnie sprawdzili znajomość części poznanych utworów, rozwiązując krótki quiz wiedzy online. Urozmaicenie stanowiła nowa muzyczna interpretacja jednego z najpiękniejszych utworów mistrza z Czarnolasu – „Czego chcesz od nas, Panie?" - hymnu napisanego w 1562 roku, a także pieśni „Lipka” z tłem przypominającym ówczesne życie, zwyczaje, folklor. Na zakończenie wysłuchaliśmy muzycznego wykonania fraszki „Na zdrowie” dotyczącej tej ważnej wartości w życiu każdego człowieka.
Podsumowując, pani dyrektor wyraziła uznanie za przygotowanie interesującej, ważnej lekcji języka polskiego i polskości, podkreśliła wartość poezji Jana z Czarnolasu, którego słowa nie starzeją się, bo mówią o tym, co wieczne, gdyż pisał o rzeczach niezmieniających się z wiekiem ani z epoką. Nie bał się wyrażać dosadności, czasem w formie sarkazmu, zwłaszcza we fraszkach, o czym mogliśmy przekonać się, słuchając wybranych utworów. Pani dyrektor przypomniała też, że nasz ojczysty język jest ważną częścią każdego narodu, dziedzictwem, ewoluuje na przestrzeni dziejów. Powinniśmy go używać poprawnie, dbać o niego, a także cieszyć jego pięknem, poznając klasykę literatury, bo pomimo zawartych w niej archaizmów, czasem utrudniających zrozumienie tekstu, ukazuje to, co ważne, wartości.
